Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum vulgare
Taraxacum vulgare is herkenbaar aan de felgele bloemhoofdjes en de kenmerkende getande bladeren. Het is een robuuste voorjaarsbloeier en pioniersplant die in diverse graslanden voorkomt. De soort kan worden geïntegreerd in gazons die minder frequent worden gemaaid om de natuurlijke variatie te bevorderen.
Goudgele voorjaarsbode: een robuuste klassieker voor de wilde bloemenweide.
De hoofdbloeiperiode van Taraxacum vulgare vindt plaats in mei. Als wijdverspreide inheemse soort draagt de plant bij aan het florale aanbod in het late voorjaar. De soort koloniseert ecologische niches in graslanden en langs wegbermen, wat bijdraagt aan de biodiversiteit in de leefomgeving.
Taraxacum vulgare is niet veilig voor kinderen. Het witte melksap in de gehele plant kan bij huidcontact irritatie veroorzaken en mag niet in de ogen komen. Bij consumptie van grote hoeveelheden kan het sap lichte maag-darmklachten veroorzaken. Verwarring met sterk giftige soorten is bij nauwkeurige bestudering van de bladvorm onwaarschijnlijk.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Mai
Nectarwaarde
2
Pollenwaarde
2
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats.
De soort prefereert voedselrijke bodems en fungeert als stikstofindicator.
De ideale planttijd is in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot november.
Zorg dat de bodem bij het planten open en niet bevroren is.
Bemesting is doorgaans niet nodig vanwege de grote aanpassingskracht van de plant.
De verspreiding vindt op natuurlijke wijze plaats via de zaden die door de wind worden verspreid.
Terugsnoeien is enkel noodzakelijk om verdere zaadverspreiding te voorkomen.
Houd de bodem tijdens de kiemfase gelijkmatig vochtig.
Geschikte partner: Campanula patula – beide soorten komen in vergelijkbare regionale plantengemeenschappen voor.
Taraxacum vulgare is een wijdverspreide wilde plant. De soort geeft de voorkeur aan voedselrijke graslanden en ruderale terreinen. Kenmerkend zijn de diepe penwortel en de holle bloemstengels die bij beschadiging wit melksap afgeven. De bladeren vormen een bladrozet op de bodem en vertonen de typische, getande bladvorm.
•EuPPollNet — Kuppler et al. (2025), DOI: 10.1111/geb.70000 (CC BY 4.0)
•Database of Pollinator Interactions (DoPI) — Pocock et al. (2022), DOI: 10.1002/ecy.3801 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →