Rotskruiper

Over deze soort

Tichodroma muraria valt direct op door het leigrijze verenkleed en de brede, karmijnrode vleugels die tijdens het klimmen tegen verticale wanden vaak trillend worden uitgespreid. Deze vogel, ongeveer zo groot als een boomklever, beweegt zich met schokkerige sprongen omhoog langs gevels of rotsen en doet in de vlucht denken aan een grote vlinder. Als strikte insecteneter zoekt Tichodroma muraria met de lange, gebogen pincetsnavel in kieren naar spinnen, larven en andere ongewervelden. Het is een korte-afstandstrekker die in de winter vanuit de hoge berggebieden naar lagere regio's trekt en dan ook op hoge tuinmuren of huismuren kan verschijnen. De nesten worden goed verborgen in diepe rotsnissen of schaduwrijke spleten in gebouwen gebouwd. Omdat deze soort geen zaden eet, zal de vogel voederplaatsen in de winter nauwelijks bezoeken. Ondersteuning is mogelijk door af te zien van insecticiden, zodat er op de muren van het huis voldoende natuurlijk voedsel beschikbaar is. Natuurlijke tuinen met droge muren bieden ideale omstandigheden voor het zoeken naar voedsel in de winter. De zang bestaat uit een reeks stijgende, fluitende tonen, die meestal in het alpine leefgebied worden voortgebracht.