Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieValeriana sambucifolia
Valeriana sambucifolia
FamilieGeslacht: Valeriana
Over deze soort
Valeriana sambucifolia valt op door de geveerde bladeren die sterk doen denken aan de gewone vlier (Sambucus nigra). Deze inheemse vaste plant gedijt uitstekend op vochtige standplaatsen of langs een vochtige oever. De soort komt van nature voor in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en vormt een natuurlijke habitat voor organismen die afhankelijk zijn van waterrijke locaties. Geef de plant voldoende ruimte om zich te kunnen ontwikkelen.
Inheemse specialist voor vochtige gebieden: robuust, hooggroeiend en natuurlijk.
Ecologische betekenis
Als inheemse wilde plant is Valeriana sambucifolia een essentieel onderdeel van natuurlijke ecosystemen in Centraal-Europa. De soort draagt bij aan de biodiversiteit door een habitat te bieden aan gespecialiseerde bewoners van vochtige locaties. Door de hoge groei en dichte bladstructuur creëert de plant een koel microklimaat dat gunstig is voor bodembewonende dieren. Het uitgebreide wortelstelsel verstevigt de bodem in oeverzones en helpt erosie te voorkomen. Omdat de soort van nature voorkomt in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, is deze optimaal geïntegreerd in het regionale voedselweb.
Jaarcyclus
FebWortelrust in vochtige bodem
Mrt-AprUitloop van bladeren en ideale planttijd
Mei-JunOntwikkeling van hoge bloeistengels
JulHoofdbloei met roze-witte schermbloemen
AugRijping van zaden en verspreiding door wind
Sep-NovNajaarsaanplant mogelijk
Dec-JanTerugtrekking in overwinteringsorganen
Standplaats & kenmerken
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Jun
Bioregio
Continental
Verzorging & teelt
•
Kies een standplaats met een constant vochtige bodem, bij voorkeur langs een vijverrand of in een vochtige laagte.
•
De bodem dient voedselrijk te zijn en mag een zware, lemige structuur hebben.
•
De beste planttijd is in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem vorstvrij is.
•
Houd de bodem ook tijdens droge zomers constant vochtig; de plant verdraagt geen droogte.
•
Houd rekening met voldoende ruimte, aangezien Valeriana sambucifolia zich via ondergrondse uitlopers uitbreidt.
•
Het terugsnoeien van uitgebloeide stengels in de nazomer ondersteunt de vitaliteit van de plant voor het volgende jaar.
•
Vermeerdering is mogelijk door het delen van de wortelstok in het vroege voorjaar.
•
In de winter kunnen afgestorven plantendelen blijven staan als natuurlijke vorstbescherming voor de bodem.
•
Goede combinatie: Caltha palustris vormt een uitstekende aanvulling, aangezien beide soorten een voorkeur hebben voor een vochtige standplaats.
Wetenschappelijk profiel
Valeriana sambucifolia behoort tot de familie Caprifoliaceae in de orde Dipsacales. Het is een overblijvende, kruidachtige plant die voornamelijk voorkomt in vochtige bossen, sloten en langs beekoevers in de DACH-regio. Kenmerkend zijn de kruipende uitlopers en de oneven geveerde bladeren, waarvan de blaadjes aanzienlijk breder zijn dan bij Valeriana officinalis. De plant bereikt vaak een hoogte van maximaal 1,5 meter.
Bronnen & dataherkomst
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →