Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieVerbascum bastardii
Verbascum bastardii valt op door de metershoge, kaarsrechte bloeistengels met talloze lichtgele bloemen. Als pioniersoort op open bodems is de plant waardevol voor het vergroenen van schrale plekken en het toevoegen van structuur. De plant blijft tot in de winter overeind staan, waarbij de holle stengels dienen als overwinteringsplaats voor nuttige insecten. Het is een robuuste soort die uitstekend gedijt in droge omstandigheden.
Inheemse blikvanger uit Oostenrijk voor droge standplaatsen en zonnige borders.
Verbascum bastardii is een belangrijke bron van pollen en nectar voor wilde bijen en zweefvliegen. De uitgebloeide zaadstanden vormen in de winter een voedselbron voor vogels, terwijl de stengels een schuilplaats bieden aan insectenlarven. Als inheemse soort in Oostenrijk is de plant volledig geïntegreerd in het lokale ecosysteem.
Verbascum bastardii bevat saponinen, die bij contact of consumptie irritaties kunnen veroorzaken. Plaats de plant op een plek die niet direct toegankelijk is voor kleine kinderen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Verbascum bastardii is geschikt voor zonnige en droge standplaatsen.
Kies een plek met een waterdoorlatende bodem; grindtuinen of schrale tuingrond zijn ideaal.
Voorkom wateroverlast om rotting van de penwortel te vermijden.
De beste planttijd is in het voorjaar (maart-mei) of in het najaar (september-november).
Eenmaal gevestigd is extra water geven nauwelijks nodig.
Omdat de plant tweejarig is, is het raadzaam de zaadstanden in het najaar te laten staan voor natuurlijke uitzaai.
Snoei pas in het late voorjaar om insecten de gelegenheid te geven in de stengels te overwinteren.
Bemesting is doorgaans niet nodig, aangezien de plant is aangepast aan voedselarme omstandigheden.
Verbascum bastardii behoort tot het geslacht Verbascum binnen de familie Scrophulariaceae. De soort is inheems in Oostenrijk en koloniseert daar droge standplaatsen en ruderale terreinen. Het is een tweejarige plant die in het eerste jaar een bladrozet vormt en in het tweede jaar de bloeiwijze ontwikkelt. De bladeren zijn vaak viltig behaard, wat dient als bescherming tegen verdamping.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →