Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieVeronica acinifolia
Veronica acinifolia
FamilieGeslacht: Veronicaniet inheems NederlandRode Lijst: 1
Over deze soort
Veronica acinifolia is herkenbaar aan de kleine, bleekblauwe bloemen en de eivormige, bijna vlezige bladeren. Deze tere plant staat op de Duitse Rode Lijst (categorie 1) en wordt als ernstig bedreigd beschouwd. Als archeofyt vormt de soort een waardevol onderdeel van de historische cultuurlandschappen. Het bieden van een standplaats op open, schrale grond draagt bij aan het behoud van deze zeldzame botanische soort.
Rode Lijst-rariteit: Draag bij aan het behoud van Veronica acinifolia in de natuurlijke tuin.
Ecologische betekenis
De ecologische waarde van Veronica acinifolia ligt primair in de status als ernstig bedreigde soort (Rode Lijst 1). Als specialist bezet de plant ecologische niches op open, verse bodems die in het moderne agrarische landschap grotendeels zijn verdwenen. Als archeofyt is de soort een getuige van de traditionele akkerflora. Het behoud in een tuin biedt een toevluchtsoord voor een plant die in het wild met uitsterven wordt bedreigd.
Jaarcyclus
Mrt-aprKieming en uitloop op open bodem
Apr-junHoofdbloei met bleekblauwe bloemen
Jun-julZaadrijping en natuurlijke uitzaaiing
AugEinde van de levenscyclus van de eenjarige plant
Sep-oktZaadrust in de bodem
Nov-febOverwintering als zaad in de bodem.
Veiligheidsinstructie
Veronica acinifolia wordt geclassificeerd als niet kindvriendelijk. In tuinen waar kleine kinderen spelen, is voorzichtigheid geboden en dient de plant buiten direct bereik te worden geplaatst. Vanwege de specifieke, kleine groeivorm en de karakteristieke bloemvorm is verwarring met sterk giftige soorten onwaarschijnlijk.
Standplaats & kenmerken
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Apr – Jun
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Immergrün
Planthoogte
0.089 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Verzorging & teelt
Voor Veronica acinifolia is een zonnige standplaats vereist waar de bodem niet dichtbegroeid is.
•
Bodemgesteldheid : De plant gedijt als zwakke groeier het best op schrale, voedselarme grond. De bodem dient 'vers' te zijn, wat duidt op een gelijkmatige, matige vochtigheid zonder wateroverlast.
•
Planttijd : De beste periode voor kieming of vestiging is van maart tot mei.
•
Onderhoud : Omdat de soort kortlevend is, zijn jaarlijks open bodemplekken nodig voor natuurlijke zaadverspreiding. Dek de bodem niet af met boomschors of mulch.
•
Vermeerdering : Laat de plant in de zomer zichzelf uitzaaien en bewerk de bodem in het najaar slechts zeer oppervlakkig.
•
Combinatieadvies : Een geschikte partner is Myosotis arvensis, aangezien beide soorten dezelfde habitatvoorkeur hebben voor open, verse bodems.
Wetenschappelijk profiel
Veronica acinifolia behoort tot de weegbreefamilie (Plantaginaceae) en is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De plant groeit bij voorkeur als pioniersoort op vochtige akkers of in open tredplantengemeenschappen. Kenmerkend is de opgaande groeiwijze met een fijne, klierachtige beharing op de stengel. De soort is eenjarig en bereikt slechts een geringe hoogte.
Bronnen & dataherkomst
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →