Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieVeronica austriaca
3
Soorten
interageren
3
Interacties
gedocumenteerd
Veronica austriaca valt op door de intens diepblauwe bloeiwijzen. Als bewoner van droge graslanden is de soort uitstekend aangepast aan zonnige, voedselarme standplaatsen. Omdat de plant een zwakke groeier is met een geringe behoefte aan nutriënten, draagt deze bij aan de biodiversiteit op schrale bodems. Als inheemse soort in Centraal-Europa vormt Veronica austriaca een waardevol onderdeel van het regionale ecosysteem op droge, zonnige locaties.
Intens azuurblauw voor schrale, zonnige standplaatsen vanaf april.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Met de vroege bloei in april vult Veronica austriaca een belangrijke leemte in het voedselaanbod in het voorjaar. De soort is kenmerkend voor het behoud van schrale standplaatsen, die in het huidige cultuurlandschap steeds zeldzamer worden. Door de lage nutriëntenbehoefte bevordert de plant een vegetatie die als habitat dient voor diverse gespecialiseerde insecten. Als inheemse soort is Veronica austriaca volledig geïntegreerd in lokale voedselketens en biedt structuur op droge oppervlakken.
Veronica austriaca is niet geclassificeerd als kindveilig. Het wordt daarom aangeraden de plant niet in de directe nabijheid van speelruimtes voor jonge kinderen te plaatsen. De plant is niet geschikt voor consumptie.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Trocken
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Mai – Aug
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Nectarwaarde
2
Pollenwaarde
2
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.301 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Kies een volledig zonnige plek.
Bodemgesteldheid: De bodem dient droog en schraal (voedselarm) te zijn. Op bemeste of voedselrijke grond verliest de plant zijn stabiliteit.
Planttijd: Aanplanten is mogelijk in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem open is.
Water geven: Enkel in de eerste periode na aanplant water geven; daarna is de plant extreem droogteresistent.
Bemesting: Geen meststoffen gebruiken, aangezien de plant is aangepast aan schrale omstandigheden.
Vermeerdering: Een ongestoorde bodemstructuur is bevorderlijk voor de ontwikkeling van de mycorrhiza-symbiose.
Onderhoud: Snoeien is doorgaans niet nodig; uitgebloeide stengels kunnen gedurende de winter blijven staan als structuur.
Combinatie: Een geschikte partner is Achillea millefolium, aangezien beide soorten gedijen op zonnige, schrale standplaatsen.
Veronica austriaca is een in Centraal-Europa inheemse soortengroep die kenmerkend is voor xerotherme habitats (droge, warme standplaatsen). De soort komt bij voorkeur voor op zonnige, schrale graslanden en rotsachtige gronden. De plant groeit rechtop en vormt dichte, trosvormige bloeiwijzen. Een bijzonder kenmerk is de symbiose met AM-mycorrhiza (wortelschimmels), die de plant onder schrale omstandigheden voorziet van water en mineralen.
2 videos over Veronica austriaca
3 soorten interageren met deze plant
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•EuPPollNet — Kuppler et al. (2025), DOI: 10.1111/geb.70000 (CC BY 4.0)
•Database of Pollinator Interactions (DoPI) — Pocock et al. (2022), DOI: 10.1002/ecy.3801 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →