Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieVeronica lackschewitzii
Veronica lackschewitzii valt op door de losse, trosvormige bloeiwijzen met lichtblauwe tot paarse bloemen boven de frisgroene, tegenoverstaande bladeren. Deze plant stabiliseert de bodem in de vochtige oever en biedt structuur in habitats die vaak lastig te beplanten zijn. Als standvaste vaste plant draagt zij bij aan het behoud van de regionale flora en het benutten van ecologische niches bij waterpartijen.
Inheemse oeverplant: Veronica lackschewitzii brengt leven aan de vijverrand.
Als inheemse soort in Oostenrijk vormt Veronica lackschewitzii een belangrijk onderdeel van regionale ecosystemen in wetlands. De plant biedt structuur in de vochtige oever, een overgangszone tussen water en land, die dient als schuilplaats en jachtgebied voor diverse kleine organismen. De bloemen fungeren als nectarplant voor insecten die gebonden zijn aan vochtige biotopen.
Veronica lackschewitzii wordt niet als kindvriendelijk beschouwd. Hoewel er geen ernstige giftigheid bekend is, dient consumptie van plantendelen te worden vermeden. Bij de vijverrand is toezicht op spelende kinderen noodzakelijk.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Plaats Veronica lackschewitzii op een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats direct aan het water.
De bodem dient constant vochtig tot nat te zijn.
De plant geeft de voorkeur aan een voedingsrijke, bij voorkeur lemige bodem.
Plant jonge exemplaren in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem vorstvrij is.
Zorg er bij het planten voor dat de wortelkluit goed aansluit op de modderige of vochtige bodem.
Vermeerdering kan plaatsvinden door het delen van de wortelstok in het vroege voorjaar.
Het terugsnoeien van verdroogde stengels in de late winter maakt ruimte voor nieuwe uitloop.
De soort is volledig winterhard en behoeft geen extra bescherming.
Goede combinatie: Caltha palustris – beide soorten delen de voorkeur voor natte standplaatsen.
Veronica lackschewitzii is een overblijvende, kruidachtige plant uit de weegbreefamilie (Plantaginaceae) binnen de orde van de Lamiales. De soort is voornamelijk verspreid in Oostenrijk, waar zij van nature voorkomt op oevers, in sloten en op moerasweiden. De soort wordt beschouwd als een natuurlijke hybride en is morfologisch aangepast aan waterverzadigde standplaatsen. De bloemstructuur vertoont de voor het geslacht kenmerkende vorm met vier kroonbladen, waarbij het onderste blad doorgaans iets smaller is.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →