Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieVeronica urticifolia
Veronica urticifolia
FamilieGeslacht: Veronicaniet inheems Nederland
Over deze soort
Veronica urticifolia kenmerkt zich door bladeren die lijken op die van de brandnetel en door de tere, lichtroze tot lila bloemtrossen. Als inheemse wilde plant gedijt deze soort in schaduwrijke omstandigheden. De plant bereikt een hoogte van 0,36 m en is geschikt voor de kruidlaag onder struiken en bomen, met een voorkeur voor kalkrijke bodems in bergachtige gebieden.
Een robuuste schaduwplant voor kalkrijke tuinen met bladeren die doen denken aan brandnetel.
Ecologische betekenis
Veronica urticifolia draagt bij aan de structuur van inheemse bosgemeenschappen. De bloeiperiode van juni tot augustus biedt een voedselbron op schaduwrijke locaties. Als voedselminnende plant draagt de soort bij aan de nutriëntendynamiek in de bodem en bevordert de AM-mycorrhiza. De zaden worden verspreid door de wind. In de tuin ondersteunt de plant de vestiging van micro-organismen die afhankelijk zijn van vochtig-schaduwrijke microklimaten.
Jaarcyclus
Maart-aprilUitloop van de bladeren
MeiIdeale planttijd in het voorjaar
Juni-augustusHoofdbloei met lichtroze trossen
SeptemberRijping van zaden en verspreiding door de wind
Oktober-novemberTweede planttijd in het najaar
December-februariWinterrust, de plant trekt zich terug in de bodem.
Veiligheidsinstructie
Veronica urticifolia wordt niet als kindvriendelijk geclassificeerd. Voorkom dat kinderen plantendelen in de mond steken. Algemene voorzichtigheid bij het onderhoud is geboden.
Standplaats & kenmerken
Licht
Schatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jun – Aug
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Immergrün
Planthoogte
0.363 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Verzorging & teelt
•
Standplaats: Schaduw (lichtwaarde 4), bij voorkeur onder het bladerdak van loofbomen.
•
Bodem: Verse bodem (vochtwaarde 6), matig vochtig zonder wateroverlast.
•
Voeding: Voedselrijke bodem (voedingswaarde 7); verbeter de bodem indien nodig met rijpe compost.
•
pH-waarde: Kalkhoudende bodem (reactiewaarde 7) is essentieel voor de ontwikkeling.
•
Planttijd: Maart tot mei of september tot oktober.
•
Plantafstand: Circa 30 cm.
•
Vermeerdering: Vindt vaak spontaan plaats via de lichte zaden (0,1049 mg) die door de wind worden verspreid.
•
Combinatie: Campanula trachelium deelt de voorkeur voor kalkrijke schaduwplekken.
Wetenschappelijk profiel
Veronica urticifolia behoort tot de familie Plantaginaceae en is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Het natuurlijke habitat bestaat uit lichte bergbossen en bosranden, bij voorkeur op kalkhoudende ondergrond. De plant is een niet-verhoutende, kruidachtige vaste plant met hartvormige, grof gezaagde bladeren met een oppervlakte van circa 1497,15 mm². Als schaduwplant (lichtwaarde 4) is de soort aangepast aan locaties met weinig direct zonlicht.
Bronnen & dataherkomst
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →