Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieVicia cracca subsp. cracca
Vicia cracca subsp. cracca kenmerkt zich door dichte, blauwviolette bloemtrossen waarbij de individuele bloemen opvallend eenzijdig zijn gerangschikt. De plant is herkenbaar aan de fijn geveerde bladeren die eindigen in vertakte ranken, waarmee de plant zich aan naburige vegetatie omhoog werkt. Als inheemse wilde plant in Duitsland en Zwitserland biedt zij verticale structuren op frisse standplaatsen. De plant gedijt in de halfschaduw.
Inheemse klimmer: Vicia cracca subsp. cracca brengt blauwe kleur in de halfschaduw.
Als inheemse klimplant draagt Vicia cracca subsp. cracca bij aan de ecologische diversiteit. Door de voorkeur voor frisse standplaatsen biedt de plant waardevolle verticale structuren voor de lokale fauna. Het dichte bladerdek biedt schuilplaatsen, terwijl de laat rijpende zaden een natuurlijke voedselbron vormen.
Vicia cracca subsp. cracca is niet veilig voor consumptie. Vooral de zaden in de peulen bevatten stoffen die bij inname tot gezondheidsklachten kunnen leiden. Zorg ervoor dat kinderen geen plantendelen in de mond nemen.
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
—
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Kletterpflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.626 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kroonbuis
6.8 mm
Nectar
1.5871 µl/Blüte
Pollen
0.309 mg/Blüte
Standplaats: Kies een plek in de halfschaduw (lichte zon zonder felle middagzon).
Bodem: De bodem dient 'vers' te zijn, wat betekent dat deze gelijkmatig vochtig is en niet volledig uitdroogt.
Voedingsstoffen: Als matige voedselbehoevende volstaat normale, losse tuingrond.
Planttijd: Ideaal van maart tot mei of in het najaar van september tot eind november, mits de bodem niet bevroren is.
Onderhoud: De plant is onderhoudsarm; droge scheuten pas in de late winter terugsnoeien.
Vermeerdering: Verspreidt zich via zaden en ondergrondse uitlopers, maar blijft doorgaans binnen de perken.
Winteraspect: Laat de afgestorven ranken gedurende de winter staan, aangezien deze bescherming bieden aan kleine organismen.
Combinatie: Een geschikte partner is Campanula patula; beide delen de voorkeur voor frisse bodemomstandigheden.
Vicia cracca subsp. cracca behoort tot de orde Fabales en de familie Fabaceae. Het is een overblijvende, kruidachtige plant die wijdverspreid is in Duitsland en Zwitserland en bij voorkeur groeit op frisse weiden en in lichte zomen. De plant vertoont een klimmende groeiwijze en houdt zich vast met behulp van bladranken. Als hemicryptofyt overwintert de plant nabij het bodemoppervlak om in het voorjaar opnieuw uit te lopen.
•Baden-Böhm F, App M, Thiele J (2022) — The FloRes Database: A floral resources trait database for pollinator habitat-assessment generated by a multistep workflow. Johann Heinrich von Thünen-Institut, Dryad, DOI: 10.5061/dryad.djh9w0w29 (CC0)
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →