
Viola reichenbachiana
7
Soorten
interageren
7
Interacties
gedocumenteerd
Viola reichenbachiana is herkenbaar aan de lichtviolette bloemen met een opvallend donkere, ongegroefde spoor en hartvormige bladeren. Als vroege bloeier biedt de plant direct na de winter nectar aan hommels, waaronder de tuinhommel (Bombus hortorum) en de akkerhommel (Bombus pascuorum). Deze soort gedijt goed op schaduwrijke plekken onder struiken en bomen.
Nectarbron in de schaduw: meer dan 0,8 microliter energie voor hommels.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
network_loading_state
Volgens actuele bestuivingsgegevens is Viola reichenbachiana een belangrijke nectarplant. Elke bloem levert ongeveer 0,8308 microliter nectar, wat voor het vroege voorjaar een aanzienlijke hoeveelheid is. Vooral soorten met een lange tong, zoals de tuinhommel (Bombus hortorum) en de veldhommel (Bombus ruderatus), bereiken de nectar in de 15 millimeter diepe kroonbuis. Ook de boomhommel (Bombus pratorum), de steenhommel (Bombus lapidarius) en de rotskoekoekshommel (Bombus rupestris) bezoeken de plant regelmatig. De zaden worden verspreid door mieren, die de zaden als voedselbron gebruiken.
Licht
Schatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Mär – Aug
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Nectarwaarde
3
Pollenwaarde
3
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.136 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Nectar
0.8308 µl/Blüte
Standplaats: Viola reichenbachiana geeft de voorkeur aan schaduw en gedijt het best op plekken zonder direct middaglicht.
Bodem: Een verse (matig vochtige) bodem is ideaal; als middelmatige verbruiker gedijt de plant goed in normale tuingrond.
Planttijd: Aanplant is mogelijk in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem bewerkbaar is.
Onderhoud: De plant is onderhoudsarm en vereist geen snoei.
Vermeerdering: De plant zaait zichzelf uit, vaak met hulp van mieren die de zaden verspreiden.
Symbiose: Viola reichenbachiana vormt een arbusculaire mycorrhiza (een symbiose tussen schimmels en wortels), wat de opname van voedingsstoffen bevordert.
Combinatie: Een geschikte partner is Asarum europaeum, aangezien beide soorten in de schaduwrijke ondergroei thuishoren en vergelijkbare standplaatseisen hebben.
Viola reichenbachiana behoort tot de viooltjesfamilie (Violaceae). De soort is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en komt voor in schaduwrijke loofbossen op verse (matig vochtige) bodems. De plant is overblijvend en vormt bovengrondse scheuten, maar in tegenstelling tot andere soorten geen uitlopers. Een kenmerkend detail is de smalle spoor, die aanzienlijk donkerder is dan de kroonbladeren. De soort staat op de Rode Lijst als niet bedreigd.
7 soorten interageren met deze plant
•FloRes_2022
•Baden-Böhm F, App M, Thiele J (2022) — The FloRes Database: A floral resources trait database for pollinator habitat-assessment generated by a multistep workflow. Johann Heinrich von Thünen-Institut, Dryad, DOI: 10.5061/dryad.djh9w0w29 (CC0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•EuPPollNet — Kuppler et al. (2025), DOI: 10.1111/geb.70000 (CC BY 4.0)
•Database of Pollinator Interactions (DoPI) — Pocock et al. (2022), DOI: 10.1002/ecy.3801 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_246429138
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →