Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieViola lutea
17
Soorten
interageren
17
Interacties
gedocumenteerd
Viola lutea valt op door de relatief grote bloemen in intens geel of violet, voorzien van een kenmerkende donkere tekening in het centrum. Deze bergplant bloeit continu van mei tot oktober en fungeert als nectarplant voor diverse vlindersoorten, waaronder Boloria selene en Boloria dia. De soort gedijt op zonnige locaties met een schrale bodem.
Zes maanden bloeiplezier: een essentiële voedselbron voor zeldzame parelmoervlinders.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Viola lutea is een belangrijke nectarplant voor diverse parelmoervlinders, waaronder Boloria pales en Boloria euphrosyne. Ook zeldzamere soorten zoals Boloria graeca profiteren van de populaties. Omdat de bloeiperiode tot in oktober doorloopt, biedt de plant laat in het seizoen een voedselbron. De zaaddozen die in het najaar rijpen, kunnen dienen als voedsel voor bodembewonende vogels.
Viola lutea is niet geschikt voor consumptie. De plant bevat saponinen, die bij inname van grotere hoeveelheden maag-darmklachten of misselijkheid kunnen veroorzaken. Er is een risico op verwarring met Viola tricolor, die vergelijkbare stoffen bevat.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Okt
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.228 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Kies een zonnige plek, bij voorkeur in een koeler klimaat.
Bodem: De bodem moet schraal, voedselarm en kalkarm zijn. Een substraat met zand of fijn grind is ideaal.
Planttijd: Jonge planten kunnen in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november) worden geplant, mits de bodem vorstvrij is.
Water: Houd de grond gelijkmatig vochtig, maar voorkom wateroverlast bij de wortels.
Bemesting: Bemesting is niet nodig, aangezien de soort is aangepast aan voedselarme omstandigheden.
Vermeerdering: Op geschikte locaties zaait de plant zichzelf uit.
Winterbescherming: Als alpenplant is de soort winterhard en is er geen bescherming nodig.
Combinatie: Geschikte buren zijn Nardus stricta of Centaurea pseudophrygia, die dezelfde voorkeur hebben voor zure, schrale standplaatsen.
Viola lutea behoort tot de familie Violaceae en is een kenmerkende soort van bergweiden in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De plant groeit bij voorkeur op zure, voedselarme graslanden (borstelgraslanden) in hogere gebieden. Het is een overblijvende soort met een kruipende wortelstok. Een bijzonder kenmerk is de arbusculaire mycorrhiza (AM), een symbiose tussen schimmelwortels en de plant, die helpt bij de opname van essentiële voedingsstoffen zoals fosfor in schrale bodems.
3 videos over Viola lutea
10 soorten interageren met deze plant
7 andere soorten bezoeken de bloemen
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•Middleton-Welling_2020
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →