Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieWeissia controversa
Weissia controversa
FamilieGeslacht: Weissia
Over deze soort
Weissia controversa is herkenbaar aan de kleine, dichte kussentjes en smalle bladeren die bij droogte karakteristiek krullen. Als pioniersoort koloniseert dit mos open plekken op de bodem en draagt het bij aan de stabilisatie van de ondergrond. De fijne structuren bieden een schuilplaats voor micro-organismen. Het mos gedijt op open plekken tussen bestrating of in gaten in de beplanting.
Een inheemse pioniersoort die de bodem beschermt en de biodiversiteit ondersteunt.
Ecologische betekenis
Dit mos draagt bij aan het microklimaat nabij de bodem door vocht vast te houden en erosie tegen te gaan. De dichte kussentjes bieden een beschermde leefomgeving voor microscopisch kleine organismen, wat de biodiversiteit in de bodem ondersteunt.
Jaarcyclus
FebRijping van de sporenkapsels bij vochtigheid
AprHoofdgroeiperiode van de groene kussentjes
Jun-AugZomerrust tijdens droogte
Sep-OktRegeneratiefase na de eerste regenval
NovJaarrond groen aspect
JanVorstbestendigheid bij extreme kou
Veiligheidsinstructie
Weissia controversa is niet geschikt voor consumptie. Voorkom dat kinderen plantendelen in de mond steken.
Standplaats & kenmerken
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Verzorging & teelt
•
Weissia controversa vereist open bodemoppervlakken en veel licht.
•
De soort groeit goed op matig droge tot verse grond.
•
Een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats is optimaal.
•
Verspreiding kan door kleine stukjes mos stevig op onbegroeide, kruimelige aarde aan te drukken.
•
Bemesting dient te worden vermeden om concurrentie van grassen te voorkomen.
•
Houd de standplaats vrij van afgevallen blad voor voldoende lichtinval.
•
Water geven is niet nodig, aangezien de plant is aangepast aan droogteperiodes.
•
Het mos verspreidt zich zelfstandig via sporen of door deling van de kussentjes.
Wetenschappelijk profiel
Weissia controversa behoort tot de orde Pottiales. De soort komt voor in het Alpengebied en geeft de voorkeur aan zonnige standplaatsen op basenrijke tot zwak zure bodems, zoals langs paden of op taluds. De plant vormt geelgroene tot donkergroene zoden van enkele millimeters hoog. Kenmerkend zijn de rechtopstaande, eivormige sporenkapsels die boven de kussentjes uitsteken.
Bronnen & dataherkomst
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →