Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieXanthia gilvago
Xanthia gilvago kenmerkt zich door een okergele tot oranje grondkleur van de middelgrote vleugels, die vaak een fijn, donkerder patroon vertonen. Deze nachtvlinder behoort tot de familie van de uilen (Noctuidae) en brengt per jaar één generatie voort. De soort overwintert als ei, waarbij de vrouwtjes hun eieren afzetten op de takken van diverse houtige gewassen. In het voorjaar komen de rupsen uit en voeden zich polyfaag met de uitlopende bladeren van inheemse bomen zoals de boswilg (Salix caprea) of de gladde iep (Ulmus minor). De vlinders zelf zijn volgens waarnemingsgegevens actief van mei tot september. In de vroege zomer zoeken ze nectar bij bloemen van de Gelderse roos (Viburnum opulus), terwijl ze in de nazomer te vinden zijn op planten zoals het koninginnenkruid (Eupatorium cannabinum). Het aanplanten van inheemse struiken en het vermijden van insecticiden ondersteunt deze soort. Een natuurlijke tuin met een strooisellaag biedt de dieren belangrijke bescherming. Het onderhoud van oude fruitbomen of heggen creëert waardevolle habitats voor de eiafzet van deze inheemse soort.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Xanthia gilvago is volkomen onschadelijk. De soort bezit geen angel en kan niet bijten, waardoor er geen enkel gevaar van het dier uitgaat. Vanwege de camouflage wordt de vlinder vaak over het hoofd gezien; bij waarneming verdient het de aanbeveling het dier ongestoord van dichtbij te observeren.
Körper
Lichaamsgrootte
medium
Ernährung & Verhalten
Voedsel
polyphagous
Overwintering
egg
Xanthia gilvago is een vertegenwoordiger van de familie Noctuidae binnen de orde van de vlinders (Lepidoptera). De soort is inheems in Centraal-Europa, waaronder Zwitserland en België, en wordt beschouwd als een middelgrote vlinder. Kenmerkend is de herfstachtige kleuring, die een uitstekende camouflage biedt op gekleurd blad. In Zwitserland is de soort tussen 1980 en 2010 meermalen gedocumenteerd, wat de aanwezigheid in regionale ecosystemen bevestigt. Als generalist bewoont zij diverse biotopen met houtopstanden.
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•GBIF Occurrence Database (CC BY 4.0 / CC0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →