Megachile inexspectata

Over deze soort

Je herkent de Megachile inexspectata aan haar robuuste lichaamsbouw van ongeveer 10 tot 12 millimeter en de voor dit geslacht typische, naar boven gebogen achterlijfspunt tijdens het bloembezoek. Als zogenaamde buikverzamelaar draagt het vrouwtje het verzamelde stuifmeel in een dichte haarborstel aan de onderzijde van het achterlijf, die bij deze soort meestal vossenrood gekleurd is. Deze wilde bij vliegt in één generatie per jaar en is dus univoltien. Voor de nestbouw gebruikt ze bestaande holtes in dood hout of stengels met merg, die ze bekleedt met nauwkeurig uitgesneden bladstukjes van inheemse struiken zoals de sleedoorn (Prunus spinosa) of de hondsroos (Rosa canina). Voor de verzorging van de larven verzamelt ze bij voorkeur op vlinderbloemigen zoals de gewone rolklaver (Lotus corniculatus) of op de knoopkruid (Centaurea jacea). Na het leggen van de eieren in de met stuifmeel gevulde broedcellen, ontwikkelen de larven zich in de bescherming van de bladwikkel. Ze overwinteren als volwassen bij, oftewel als imago, in hun cocon binnen de neststructuur. In de tuin kun je haar ondersteunen door stengels met merg van bramen (Rubus fruticosus) gedurende de winter te laten staan. Ook het laten liggen van dood hout biedt haar waardevolle nestgelegenheid.