Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSilene italica
Silene italica valt op door de witte, diep ingesneden bloemblaadjes en de kleverige stengels. Als inheemse wilde plant in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland gedijt deze soort uitstekend op zonnige standplaatsen. Een essentieel kenmerk is de arbusculaire mycorrhiza, een symbiose met bodemschimmels die het wortelstelsel versterkt. Met een bloeiperiode van mei tot juli biedt de plant in de vroege zomer een betrouwbare voedselbron. Deze robuuste soort is zeer geschikt voor droge standplaatsen.
Inheemse zomerbloeier: drie maanden bloei voor een levendige tuin.
Als inheemse wilde plant vormt Silene italica een waardevol onderdeel van regionale ecosystemen. De bloeiperiode van mei tot juli biedt een betrouwbare voedselbron wanneer veel voorjaarsbloeiers al zijn uitgebloeid. Via arbusculaire mycorrhiza (AM) gaat de plant een verbinding aan met de bodem, wat het microbiologische evenwicht stabiliseert en de bodemgezondheid bevordert. In de wintermaanden dienen de verdroogde stengels als structuur en schuilplaats voor kleine organismen. Omdat de soort inheems is in de DACH-regio, draagt deze bij aan het behoud van de regionale biodiversiteit.
Silene italica is niet veilig voor kinderen. De plant dient niet in de directe nabijheid van speelplaatsen voor jonge kinderen te worden geplant om consumptie van plantendelen te voorkomen. Vanwege de specifieke bloem- en kelkvorm is er voor oplettende tuiniers geen direct risico op verwarring met sterk giftige soorten.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Trocken
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Jul
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.401 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Silene italica is een onderhoudsarme bewoner voor zonnige tuindelen.
Standplaats: Kies een plek in de volle zon.
Bodem: De soort geeft de voorkeur aan droge omstandigheden (Ellenberg-vochtigheidsgetal 3) en gedijt het best op voedselarme bodems (Ellenberg-stikstofgetal 2).
Planttijd: Jonge planten kunnen in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot november worden uitgeplant, zolang de bodem niet bevroren is.
Onderhoud: De plant is zeer onderhoudsarm; terugsnoeien na de bloei kan de vitaliteit bevorderen, maar is niet strikt noodzakelijk.
Water geven: Alleen bij extreme droogte water geven, aangezien de plant uitstekend is aangepast aan droge habitats.
Bemesting: Bemesting achterwege laten bevordert de natuurlijke, stevige groei.
Vermeerdering: Laat natuurlijke uitzaaiing toe door de zaadstanden in de nazomer te laten staan.
Begeleidende planten: Salvia pratensis is een ideale partner; beide soorten delen de voorkeur voor droge standplaatsen.
Silene italica behoort tot de anjerfamilie (Caryophyllaceae) binnen de orde van de Caryophyllales. De soort is inheems in de DACH-regio en koloniseert bij voorkeur xerotherm grasland (droge, warme schrale graslanden) of lichte bosranden. De meerjarige plant kenmerkt zich door een opgaande groeiwijze en karakteristieke, vaak kleverige kelkbladeren direct onder de bloem. Botanisch gezien onderscheidt de soort zich door een symbiose met gespecialiseerde bodemschimmels, wat overleving op voedselarme locaties mogelijk maakt.
3 videos over Silene italica
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →