Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratie

Skimmia japonica

FamilieGeslacht: Skimmiaintroduced

Over deze soort

Skimmia japonica is een groenblijvende heester die in Nederland vooral bekend is als tuinplant. Het is een exoot die incidenteel wordt aangetroffen, maar in onze regio geen zelfstandige populaties vormt. In de tuincontext wordt de plant gewaardeerd om zijn wintergroene blad en decoratieve bessen.

Een wintergroene heester die kleur en structuur toevoegt aan schaduwrijke hoeken in de tuin.

Ecologische betekenis

Vanwege de status als incidentele exoot is de ecologische impact op de inheemse flora en fauna in Nederland beperkt. De plant biedt in tuinen enige beschutting voor vogels, maar vervult geen specifieke rol als waardplant voor inheemse insecten.

Jaarcyclus

De plant blijft het hele jaar door groen. In het voorjaar verschijnen de bloemen, gevolgd door de vorming van bessen die vaak gedurende de herfst en winter aan de struik blijven zitten.

Veiligheidsinstructie

De bessen van Skimmia japonica zijn giftig bij consumptie. Houd hier rekening mee bij het inrichten van een tuin die toegankelijk is voor kleine kinderen of huisdieren.

Standplaats & kenmerken

Licht

—

Vochtigheid

—

Bodem

—

Bloeitijd

—

Verzorging & teelt

•

Plant op een plek in de halfschaduw of schaduw.

•

Zorg voor een vochthoudende, goed doorlatende bodem.

•

Gebruik bij voorkeur organische compost in plaats van kunstmest.

•

Snoei is doorgaans niet nodig, maar kan na de bloei beperkt worden uitgevoerd.

Wetenschappelijk profiel

Skimmia japonica behoort tot de familie Rutaceae en is inheems in Azië. Als exoot in Nederland vertoont de soort geen natuurlijke voortplanting in het wild. De plant gedijt het best op een beschutte, licht beschaduwde standplaats met een humusrijke, lichtzure bodem.

Bronnen & dataherkomst

•FloraWeb / BfN

•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)

Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →