Apatura ilia (Denis & Schiffermüller), 1775

Over deze soort

Apatura ilia (Denis & Schiffermüller), 1775 is herkenbaar aan de blauw-violette glans op de donkere bovenzijde van de vleugels bij mannetjes, die afhankelijk van de lichtinval plotseling verschijnt en weer verdwijnt. Deze vlinder brengt doorgaans één generatie per jaar voort, waarbij het vrouwtje haar eieren afzonderlijk op de bovenzijde van de bladeren van de waardplant afzet. In het voorjaar en de zomer bezoekt de vlinder zelden bloemen; de voorkeur gaat uit naar mineraalrijke sappen bij boomwonden van de zilverpopulier (Populus alba) of vochtige plekken op de bodem. De rups voedt zich gespecialiseerd met de bladeren van de ratelpopulier (Populus tremula) en diverse wilgensoorten, zoals de boswilg (Salix caprea) of de katwilg (Salix viminalis). De winter wordt doorgebracht als jonge rups in diapauze direct aan de takken van de waardbomen, vaak vastgesponnen aan een knop of in een spleet in de schors. Het behoud van inheemse zachte houtsoorten zoals de zwarte populier (Populus nigra) of de rozemarijnwilg (Salix rosmarinifolia) ondersteunt deze soort. Het snoeien van deze bomen in het najaar dient te worden vermeden om de overwinterende rupsen niet te verwijderen. Een natuurlijke tuin met ruimte voor uitgestrekte wilgen biedt het noodzakelijke leefgebied.