
Filipendula vulgaris
45
Soorten
interageren
90
Interacties
gedocumenteerd
4
Gastheerrelaties
Soorten
Filipendula vulgaris is herkenbaar aan de fijn geveerde bladeren en de crèmewitte bloemen. In tegenstelling tot andere soorten uit het geslacht geeft deze soort de voorkeur aan droge, magere standplaatsen. De soort staat op de Rode Lijst.
Zeldzame soort voor kalkrijke bodems.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Filipendula vulgaris dient als pollenbron voor diverse insecten, waaronder Halictus tumulorum en Andrena cineraria, die de bloemen van juni tot augustus bezoeken. Ook Nomada lathburiana wordt op de plant waargenomen. In de avonduren wordt de plant bezocht door Agrochola lychnidis. De zaden wegen 0,7659 mg en worden door de wind verspreid. Corylophidae vinden bescherming in de bloeiwijzen.
Filipendula vulgaris wordt in vakdatabases geclassificeerd als niet kindveilig. Consumptie van plantendelen dient te worden vermeden.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Trocken
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Jun – Aug
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.402 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats (lichtwaarde 7).
De bodem dient mager te zijn; bemesting wordt niet aanbevolen.
De soort geeft de voorkeur aan kalkhoudende of basische bodemomstandigheden (reactiewaarde 8).
Planten kan in het voorjaar (maart-mei) of najaar (september-november) bij vorstvrije bodem.
Houd de bodem droog tot matig vochtig; vermijd wateroverlast.
De plant bereikt een hoogte van 0,4 m.
Laat de zaadstanden in het najaar staan voor natuurlijke verspreiding door de wind.
Filipendula vulgaris behoort tot de familie Rosaceae. Het is een uitgestrekte, niet-verhoutende kruidachtige plant die van nature voorkomt in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Als archeofyt koloniseert de soort bij voorkeur droge, warme kalkgraslanden. De bladeren zijn fijn geveerd, wat de verdamping op zonnige locaties vermindert. De soort is in het wild bedreigd en staat op de Rode Lijst in categorie 3.
31 soorten interageren met deze plant
4 soorten gebruiken deze plant als gastheer
10 andere soorten bezoeken de bloemen
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•EuPPollNet (CC BY 4.0) – Hervías-Parejo et al. 2023, Zenodo doi:10.5281/zenodo.7985884
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_503461846
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →