Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieProtaetia cuprea
11
Planten
bezocht
12
Interacties
gedocumenteerd
Protaetia cuprea valt op door zijn robuuste bouw en de metaalachtig glanzende, vaak koperkleurige dekschilden (elytra). Deze inheemse kever verblijft bij voorkeur op zonnige plekken. De soort fungeert als bestuiver, terwijl de larven als saprofagen in compost of een houtbult bijdragen aan de afbraak van organisch materiaal. De larvale ontwikkeling duurt twee tot drie jaar en vindt plaats in rottend hout of humus. Voor het behoud van deze soort is het laten liggen van bladeren en dood hout in rustige hoeken van de tuin van belang. De kever bezoekt planten zoals Ligustrum vulgare, Tanacetum vulgare, Cornus sanguinea, Echium vulgare en Jacobaea vulgaris. De vlucht is kenmerkend, waarbij de harde dekschilden gesloten blijven en enkel de ondervleugels worden uitgeslagen. De aanwezigheid van de kever duidt op een ecologisch evenwicht met voldoende organisch materiaal.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Protaetia cuprea is onschadelijk voor mens en plant; de soort bijt niet en wordt niet als plaag beschouwd. In Duitsland geniet de kever algemene bescherming. De larven in de compost zijn nuttig voor de humusvorming en dienen ongestoord te blijven.
Körper
Lichaamslengte
1.651 cm
Gewicht
0.65624 g
Deze kever behoort tot de familie van de bladsprietkevers (Scarabaeidae) binnen de orde van de kevers (Coleoptera). De soort is wijdverspreid in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en koloniseert bij voorkeur zonnige bosranden en tuinen. Volwassen exemplaren bereiken een lichaamslengte van maximaal 23 millimeter. Als warmteminnende soort is de kever vooral actief op zonnige dagen en voedt zich met pollen en plantensappen.
11 planten worden door deze soort bezocht
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Hagge et al. (2021) — Saproxylic Beetle Morphological Trait Database, Dryad, DOI: 10.5061/dryad.2fqz612p3 (CC0 1.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →