
Pipistrellus pygmaeus
Herkomst onbekend
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 2026 · 100%
16
Planten
Voedselbronnen
16
Interacties
gedocumenteerd
Pipistrellus pygmaeus is met een lichaamslengte van slechts enkele centimeters en een gewicht van ongeveer vijf gram een van de kleinste inheemse zoogdieren. De soort is herkenbaar aan de roodbruine vacht en de behendige, fladderende vlucht die meestal tijdens de avondschemering zichtbaar is. In de tuin worden structuren zoals Fagus sylvatica of Carpinus betulus benut als jachtgebied of rustplaats. Als insecteneter consumeert het dier per nacht honderden muggen en kleine nachtvlinders. In februari bevindt het dier zich in winterslaap, een toestand met een sterk verlaagde lichaamstemperatuur en stofwisselingssnelheid, meestal verborgen in diepe muurspleten of boomholtes. Het behoud van oude bomen zoals Fraxinus excelsior of Betula pubescens draagt bij aan de leefomgeving. Het plaatsen van vleermuiskasten aan de gevel biedt een schuilplaats. De nabijheid van Pinus sylvestris of Prunus avium wordt eveneens benut voor de jacht op insecten. Bij renovaties aan gebouwen dienen verblijfplaatsen in de winter niet te worden afgesloten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Pipistrellus pygmaeus geniet strikte wettelijke bescherming en mag niet worden verstoord of gevangen. Bij het vinden van een dier dient men dikke handschoenen te dragen, aangezien vleermuizen kunnen bijten ter verdediging. Het eigenhandig verplaatsen van verblijfplaatsen is wettelijk verboden.
Körper
Lichaamslengte
4.599 cm
Gewicht
5 g
Max. Lebensalter
16.7 Jahre
Fortpflanzung
Wurfgröße / Gelege
1.2, 1× pro Jahr
Tragezeit
42 Tage
Geschlechtsreife
~1.2 Jahre
Ernährung & Verhalten
Taxonomisch behoort Pipistrellus pygmaeus tot de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). Met een vleugelspanwijdte van ongeveer 20 centimeter koloniseert de soort bij voorkeur habitats nabij water en open bossen. Het is een nachtactief zoogdier dat ultrasone geluiden (hoogfrequente tonen boven het menselijk gehoorbereik) gebruikt voor oriëntatie en jacht. De levenswijze is nauw verbonden met boomrijke landschappen en menselijke nederzettingen.
16 gedocumenteerde voedselbronnen
50 gedocumenteerde prooidieren en voedselbronnen (GloBI)
Bron: Global Biotic Interactions (GloBI) — Poelen et al. (2014), CC BY
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_236243341
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →