Harpactocrates ravastellus

Over deze soort

Aan haar roodbruin glanzende voorlichaam, het zogenaamde prosoma, en het lichtbeige, bijna haarloze achterlijf is Harpactocrates ravastellus direct te herkennen. Deze ongeveer tien millimeter grote spin bezit slechts zes ogen, die in een nauwe halve cirkel zijn gerangschikt, wat haar onderscheidt van de meeste achtogige tuinbewoners. Als nachtactieve jager ziet ze af van een klassiek vangweb en overmeestert ze prooidieren zoals de kelderpissebed (Porcellio scaber) direct op de bodem. Je vindt haar overdag meestal onder platte stenen of in een dikke laag gevallen bladeren, waar ze rust in een zijdeachtige spinselbuis. Omdat ze zich voedt met bodembewonende geleedpotigen, is ze een waardevolle helper voor het ecologisch evenwicht in je borders. Om haar te ondersteunen, kun je in de herfst het bladafval onder inheemse struiken zoals de rode kornoelje (Cornus sanguinea) laten liggen. De eiafzet vindt plaats in de vroege zomer in goed beschermde cocons van spinnenzijde. De jonge spinnen ontwikkelen zich via meerdere vervellingen in het vochtige microklimaat van de strooisellaag. De winter overleeft het dier in een koudestupor op vorstvrije plaatsen onder boomschors of diep in de bodem.