Padden herkennen: Gewone pad, rugstreeppad en rugstreeppad

De essentie in het kort

• Het onderscheid wordt primair gemaakt op basis van de vorm van de pupil, het huidpatroon en de manier van voortbewegen.
• In mei hebben de meeste amfibieën hun voortplantingswater verlaten en betrekken ze hun zomerverblijven in de tuin.
• Alle inheemse padden zijn streng beschermd en zijn waardevolle helpers bij het reguleren van ongewervelde dieren.

Mei is in de tuin een tijd van overgang. Terwijl de trek naar de vijvers is afgerond, zoeken inheemse padden nu koele, vochtige schuilplaatsen voor overdag. Wanneer tijdens tuinwerkzaamheden onder een houtbult of in gaten in de grond een van deze nuttige amfibieën wordt aangetroffen, helpt een nauwkeurige blik op de details om de soort correct te determineren. In Centraal-Europa komen vooral drie soorten voor, die in hun behoeften en uiterlijk duidelijk van elkaar verschillen.

De gewone pad (Bufo bufo): De gedrongen tuinbewoner

De gewone pad (Bufo bufo) is veruit de meest voorkomende soort in tuinen. Deze soort kenmerkt zich door een krachtig, gedrongen lichaam en een meestal bruinachtige, wrattige huid. Een belangrijk determinatiekenmerk zijn de ogen: de gewone pad heeft een koper- tot barnsteenkleurige iris met een horizontaal-elliptische pupil. Achter de ogen bevinden zich de zogenaamde parotiden. Dit zijn duidelijk uitstekende gifklieren die bij deze soort schuin naar achteren en buiten lopen.

De gewone pad voedt zich bij voorkeur met insecten, pissebedden en verschillende slakkensoorten zoals de wegslak (Arion vulgaris). Omdat de soort erg plaatstrouw is, blijft deze vaak jarenlang in hetzelfde tuingebied, mits er voldoende schuilmogelijkheden zijn.

De rugstreeppad (Bufotes viridis): De contrastrijke zeldzaamheid

De rugstreeppad (Bufotes viridis) heeft een opvallender patroon. De lichte, bijna witachtige bovenzijde van het lichaam is bezaaid met scherp afgetekende, groene vlekken. Bij vrouwtjes zijn deze contrasten vaak sterker uitgesproken dan bij mannetjes. De ogen ogen lichtgroen tot geelachtig. In tegenstelling tot de gewone pad geeft deze soort de voorkeur aan drogere, open habitats en is deze vaak te vinden in tuinen met zandgronden of in de buurt van zandafgravingen.

De rugstreeppad (Epidalea calamita): De snelle loper

De rugstreeppad (Epidalea calamita) is de kleinste van de drie soorten en het makkelijkst te herkennen aan een specifiek kenmerk: een smalle, gele lengtestreep die precies over het midden van de rug loopt. Een ander fascinerend kenmerk is de voortbeweging. Waar gewone padden eerder log springen of kruipen, loopt de rugstreeppad met zijn korte achterpoten bijna muisachtig en zeer snel over de grond.

De kenmerken in direct vergelijking

Praktische handleiding: Padden ondersteunen in mei

Om deze nuttige dieren in de tuin te behouden, dienen gerichte structuren te worden gecreëerd. Omdat amfibieën via hun huid ademen en vocht opnemen, zijn koele schaduwplekken van levensbelang.

1. Houtbulten en steenhopen aanleggen: Stapel inheems hout of veldstenen op in een schaduwrijke hoek. Deze dienen als dagverblijf en bieden tegelijkertijd voedsel in de vorm van kevers en larven.
2. Open zandplekken behouden: Vooral de rugstreeppad heeft een zandnestplek (een open zandbiotoop voor grondnestelende wilde bijen) nodig. Laat kleine gebieden met zandige of losse grond zonder dichte begroeiing liggen.
3. Gevarenbronnen beveiligen: Kelderschachten en regentonnen worden vaak een dodelijke val. Dek schachten af met fijnmazig gaas of bouw uitstaphulpen van ruwe houten planken.
4. Geen overdreven opruimwoede: Bladhopen van het voorgaande jaar moeten in mei niet worden verplaatst, omdat ze ideale vochtigheidsdepots vormen. Gebruik voor het mulchen van borders uitsluitend natuurlijk materiaal zoals maaisel of boomschorscompost.

Alle genoemde soorten genieten een wettelijke bescherming. Het is verboden de dieren te vangen, te verplaatsen of hun leefgebieden te vernietigen. Wanneer een pad uit een val (bijv. een lichtschacht) wordt gered, moet deze direct in de buurt op een beschutte plek worden vrijgelaten.

Natuurlijk tuinbeheer in plaats van chemie

Een soortenrijke tuin reguleert zichzelf grotendeels. Het gebruik van insecticiden onttrekt de voedselbron aan padden en beschadigt hun gevoelige huid direct. Ook herbiciden veranderen het microklimaat op de bodem negatief. Gebruik in plaats daarvan plantengier van brandnetel (Urtica dioica) of smeerwortel (Symphytum officinale) om planten te versterken. Padden zijn efficiënte jagers en dragen bij aan het stabiel houden van het biologisch evenwicht zonder chemische hulpmiddelen.

Veelgestelde vragen

Waaraan herken ik een rugstreeppad het snelst?

Het meest betrouwbare kenmerk van de rugstreeppad (Epidalea calamita) is de dunne, gele lengtestreep op het midden van de rug en de snelle, muisachtige manier van lopen.

Mag ik een pad in de tuin in een emmer zetten en verplaatsen?

Nee, alle inheemse padden zijn streng beschermd. Het vangen en verplaatsen is wettelijk verboden. Ondersteun ze in plaats daarvan door leefgebieden ter plaatse te bieden.

Waarom hebben gewone padden zulke opvallende knobbels achter de ogen?

Dit zijn de parotiden (oorklieren). Ze bevatten een afscheiding ter verdediging tegen vijanden. Na contact is het raadzaam de handen te wassen.

Wat eten padden in mei in de tuin?

Ze eten insecten, larven, pissebedden en naaktslakken. Ze zijn daarmee belangrijke natuurlijke regulatoren in de biologische tuin.

Hoofdartikel: Gewone pad (Bufo bufo) in mei: bescherming en vijveronderhoud

Verder lezen

• Gewone pad (Bufo bufo) in mei: bescherming en vijveronderhoud
• Bescherming tegen lichtschachten: keldervallen in mei veilig aanpassen
• De gewone pad als nuttig dier: natuurlijke slakkenbestrijding in de tuin
• Een vochtige oever voor amfibieën inrichten: hulp voor jonge padden
• Gewone padden: Chemische verdediging van larven tegen vissen in mei